SeaDreamer

Αν υπάρχει κακό στον κόσμο, δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου θεϊκού σχεδίου, αλλά μάλλον ενός περιβάλλοντος και ενός εκπαιδευτικού συστήματος που οι άνθρωποι επινόησαν και οι άνθρωποι επίσης μπορούν να αλλάξουν. Βελτιώστε την κοινωνία  και θα βελτιώσετε την ανθρώπινη συμπεριφορά έτσι, εφόσον η πρώτη διαμορφώνει τη δεύτερη    John Locke

Ὅταν μιὰν ἄνοιξη χαμογελάσει θὰ ντυθεῖς μία καινούργια φορεσιὰ καὶ θὰ ῾ρθεῖς νὰ σφίξεις τὰ χέρια μου παλιέ μου φίλε Κι ἴσως κανεὶς δὲ σὲ προσμένει νὰ γυρίσεις μὰ ἐγὼ νιώθω τοὺς χτύπους τῆς καρδιᾶς σου κι ἕνα ἄνθος φυτρωμένο στὴν ὥριμη, πικραμένη σου μνήμη Κάποιο τρένο, τὴ νύχτα, σφυρίζοντας, ἢ ἕνα πλοῖο, μακρινὸ κι ἀπροσδόκητο θὰ σὲ φέρει μαζὶ μὲ  τὴ νιότη μας καὶ τὰ ὄνειρά μας Κι ἴσως τίποτα, ἀλήθεια, δὲν ξέχασες μὰ ὁ γυρισμὸς πάντα ἀξίζει περσότερο ἀπὸ κάθε μου ἀγάπη κι ἀγάπη σου παλιέ μου φίλε Μανόλης Ἀναγνωστάκης  

α] Η Ταφή του νεκρού Ο Απρίλης είναι ο μήνας ο σκληρός, γεννώντας Μες απ’ την πεθαμένη γη τις πασχαλιές, σμίγοντας Θύμηση κι επιθυμία, ταράζοντας Με τη βροχή της άνοιξης ρίζες οκνές. Ο χειμώνας μας ζέσταινε, σκεπάζοντας Τη γη με το χιόνι της λησμονιάς, θρέφοντας Λίγη ζωή με απόξερους βολβούς. Το καλοκαίρι μας ξάφνισε καθώς ήρθε πάνω απ’ το Σταρνμπέργκερζε Με μια μπόρα, σταματήσαμε στις κολόνες, Και προχωρήσαμε στη λιακάδα, ως το Χοφγκαρντεν, Κι ήπιαμε καφέ, και κουβεντιάσαμε καμιάν ώρα. Bin gar keine Russin, stamm aus Litauen, echt deutch. Και σαν ήμασταν παιδιά, μείναμε στου αρχιδούκα, Του ξαδέλφου μου, με πήρε με το έλκηθρο, Και τρόμαξα. Κι έλεγε, Μαρία, Μαρία, κρατήσου δυνατά. Και πήραμε την κατηφόρα. Εκεί νιώθεις ελευθερία, στα βουνά. Διαβάζω σχεδόν όλη νύχτα, και πηγαίνω το χειμώνα στο νότο. Ποιες ρίζες απλώνονται γρυπές, ποιοι κλώνοι  δυναμώνουν Μέσα στα πέτρινα τούτα σαρίδια; Για του ανθρώπου, Να πεις ή να μαντέψεις, δεν μπορείς, γιατί γνωρίζεις μόνο Μια στοί...

Στου Παρισιού τη φούρκα κουρνιασμένη σαπίζει μια παρέα καμαρωτή, πέντ' έξι νοματέοι κρεμασμένοι που απ' τους μπάτσους πιαστήκανε σκαστοί. Ληστάδες, που στην πιο ψηλή κορφή θρονιασμένοι αερίζονται καλά. Από τούτα τα μπουντρούμια, φσστ, λαγοί! Γιατί εδώ άσκημα ξοφλάνε απ' τη ζωή οι αγιογδύτες με κομμένα τα δυο αυτιά. Βάρδα, αλάργα απ' της κρεμάλας το σκοινί. Τους χαζούς τρακάρετέ τους ξαφνικά, στο φτερό βουτήξετέ τους τα λεφτά κι άψε σβήσε σκάσετέ το απ' τα σπαρτά μην τυχό χλωμοί απ' τον φόβο σας παιδιά, στη κρεμάλα φιγουράρετε ψηλά. Κι αν οι μάγκες δε σας βρούνε τον παρά, σα σας πιάσουν, παίξετέ τους τον παπά. Φως φανάρι ότι είσται αθώοι να τους φανεί, μη σας κλείσουνε στη χάψη για καλά. Βάρδα, αλάργα απ' της κρεμάλας το σκοινί. Της κλεψιάς κρύφτε τα σύνεργα. Αν τα βρουν, θα δαρτείτε απ' τους βοριάδες κρεμαστοί, ή άλλοι ισόβια σε κελιά θ' αμπαρωθούν μ' αλυσίδες χειροπόδαρα δετοί, με τους μπά...

Νιώθω μύγες στο γάλα μου να ιδώ, Νιώθω κάθε άνθρωπο απ  τη φορεσιά, Νιώθω τον αίθριο από τον κακό καιρό, Νιώθω το μήλο πάνω πάνω στη μηλιά, Νιώθω απ την κόλλα να βρω τον ιξό, Νιώθω όσα από όμοια πάστα είναι φτιαγμένα, Νιώθω ποιος έχει σκόλη, ποιος δουλειά, Νιώθω το καθετί, όξ' από μένα. Νιώθω απ το ράσο κάθε κληρικό, Νιώθω κάθε ζακέτα απ  το γιακά, Νιώθω τον δούλο απ  τον αφεντικό, Νιώθω απ τον πέπλο κάθε καλογριά, Νιώθω τον αγιογδύτη απ τη ζαριά, Νιώθω γελοία κορμιά καλοθρεμμένα, Νιώθω κάθε κρασί απ  τα βουτσιά, Νιώθω το καθετί, όξ' από μένα. Νιώθω μουλάρι απ  άλογο να βρω, Νιώθω τι αγώι καθένα τους κρατά Νιώθω ποια είναι η Μπιεατρίς και ποια η Υζαμπώ, Νιώθω όταν ζάρι αθροίζει και μετρά, Νιώθω να ιδώ στον ύπνο μου βραχνά, Νιώθω άντρες, νιους, παιδιά, ένα προς ένα, Νιώθω των Μποέμ την αίρεση  καλά, Νιώθω το καθετί, όξ' από μένα. Πρίγκιπα, όλα τα νιώθω, γενικά, Νιώθω μούτρα ανθηρά κι αρρωστημένα, Ν...